به فروشگاه اینتکس ایران خوش آمدید
66121416 (021)
با ما تماس بگیرید
شرکت بازرگانی آمیتیس
فروشگاه محصولات اینتکس
با ما تماس بگیرید
فروشگاه محصولات اینتکس
هزینههای بالای ساخت استخر باعث میشود بسیاری از افراد از داشتن یک استخر شخصی در ویلای خود محروم بمانند. تصور یک ویلای کامل بدون استخر دشوار است. افزون بر هزینههای ساختوساز، مسائلی مانند آمادهسازی و اشغال زمین برای احداث استخر نیز از چالشهای جدی محسوب میشود. همچنین استخرهای ثابت، هزینههای دائمی نگهداری از جمله تنظیم سیستم گرمایش و سرمایش در فصول مختلف را به همراه دارند.
تاریخچه پیدایش استخر به چند هزار سال پیش بازمیگردد. در آن دوران، ساخت استخر برای خانوادههای با سطح درآمد متوسط امکانپذیر نبود، چرا که این کار بسیار پرهزینه بود. پس از پایان جنگ جهانی دوم و با رشد صنعت در آمریکا، جمعیت نیز افزایش یافت. به دنبال آن، طبقه متوسط گسترش پیدا کرد و مردم زمان بیشتری برای تفریح و سرگرمی داشتند. بهعنوان مثال، فضایی در حیاط برای گذراندن وقت در فضای باز بود. در این دوره، استخرهای درونزمینی به سرعت توسعه یافتند و با استقبال چشمگیری مواجه شدند. این استخرها، لذت جدیدی از کنار هم بودن خانوادهها در محیطی مشترک به همراه داشتند.
با گذشت زمان و پیشرفت فناوری، روشهای ساخت استخر نیز متحول شد و هزینهها کاهش یافت. در نتیجه، امروزه استخر دیگر کالایی لوکس و ویژه ثروتمندان محسوب نمیشود. سرگرمیها و ورزشهای متعددی در صنعت استخر پدید آمدند. شاید شما نیز جزو کسانی باشید که از استخر استفاده میکنند. از سال ۱۹۴۹، شرکتهای سازنده استخر موفق شدند این امکان را برای میلیونها نفر فراهم کنند.
در دهه ۱۹۵۰، نخستین استخرهای ساختهشده از جنس وینیل وارد بازار شدند و با استقبال گسترده در آمریکا روبهرو گشتند. ساختار این استخرها شامل دیوارهای از جنس بتن یا بلوک و کفسازی با مواد مختلف مانند بتن یا شن بود. در پایان، لایهای از وینیل روی سطح داخلی استخر کشیده میشد و پس از آن، استخر آماده پر شدن با آب بود.
مدت زیادی نگذشت که چوب نیز بهعنوان یکی از مواد سازنده دیوارهای استخر وارد این صنعت شد. در سال ۱۹۶۰، مهندسان به دنبال متریالی بودند که دیوارهها را مستحکمتر و سبکتر کند. این ماده جدید فلز بود، که ورود آن تحول بزرگی در بازار استخرهای وینیلی به وجود آورد. دیوارههای فلزی موجب رونق بیشتر این نوع استخرها در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شدند.
با ادامه رشد این صنعت، دیوارههای پلیمری نیز به بازار عرضه شدند. این دیوارهها بسیار مقرونبهصرفه، سبک، انعطافپذیر و مقاوم در برابر زنگزدگی بودند. امروزه رایجترین مدلهای استخرهای وینیلی با استفاده از فلز و پلیمر ساخته میشوند.
کم کم از سال ۱۹۹۰، استخرهایی با طرحها و شکلهای متنوع از جنس فایبرگلاس در آمریکا ظاهر شدند. این مدلها به تدریج جای خود را در بازار باز کردند و میزان فروش آنها افزایش یافت. در اواسط دهه ۲۰۰۰، طراحی داخلی استخرها پیشرفت قابلتوجهی کرد: رنگآمیزی، کاشیکاری، نصب سرامیک، جکوزیهای متصل به استخر و فضاهایی برای آفتابگرفتن به امری رایج تبدیل شد. همچنین تولید وانهای فایبرگلاسی، برای پاسخگویی به نیازهای عمومی مردم، رواج یافت. بسیاری از افراد از این وانها در حیاط منزل خود استفاده میکردند.
بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵، سهم فروش این مدلها در بازار استخرهای درونزمینی از ۶ درصد به ۱۷ درصد افزایش یافت. این رشد سهبرابری در طی یک دهه، نشاندهنده استقبال فراوان مردم از استخرهای فایبرگلاسی است، که همچنان نیز در بخشهایی از صنعت استخرسازی روند صعودی خود را ادامه میدهد.
رایجترین نوع استخری که در ویلاها ساخته میشود، استخر بتنی است. بیش از ۵۵ درصد از استخرهای ساختهشده، از جنس بتن هستند. این مدلها در ابعاد، شکل و ویژگیها، محدودیتهایی دارند. محل حفاری برای احداث این استخرها، جهت افزایش استحکام، با سازهای فلزی عایقکاری میشود. استخرهای بتنی در اندازهها و طرحهای گوناگونی تولید و اجرا میشوند.
مواد تشکیلدهنده استخر بتنی
مواد اولیهای که در ساخت استخرهای بتنی استفاده میشوند، شامل PVC، پلاستیک، فولاد، استیل و بتن هستند. برای افزایش استحکام، از میلههای فولادی در دیوارهها استفاده میشود که قطر آنها بین ۰.۹۷ سانتیمتر تا ۱.۹ سانتیمتر متغیر است. انتخاب مواد تا حد زیادی به طرح و شکل استخری که قصد ساخت آن را دارید بستگی دارد.
تمام سیستم لولهکشی موجود در این نوع استخرها برای انتقال آب، معمولاً برابر با اندازه استاندارد لولههای PVC یا بزرگتر است. این سیستمها با استفاده از بهترین مواد اولیه آمریکایی طراحی و کنترل میشوند. همچنین نردههای اطراف استخر معمولاً از جنس پلاستیک یا دیگر مواد ساده ساخته میشوند.
پیش از گودبرداری، طراحی نقشه استخر الزامی است. در این مرحله، جنس خاک و میزان مقاومت آن توسط مهندسین ژئوتکنیک بررسی و تعیین میشود. محل دقیق احداث استخر، شکل مورد نظر و ابعاد دقیق آن مشخص میگردد. انجام این مرحله با دقت بالا اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در صورت بیتوجهی، ممکن است در مراحل بعدی ساخت با مشکلات و هزینههای پیشبینینشده مواجه شوید. بنابراین نباید این مرحله را ساده یا بدون بررسیهای لازم پشت سر گذاشت.
اولین مرحله ساخت استخر، گودبرداری است که معمولاً با استفاده از لودر و بولدوزر انجام میشود. البته برای استخرهایی که روی زمین یا روی سقف ساخته میشوند، نیازی به گودبرداری نیست؛ در این موارد تنها زیرسازی مناسب کافی است.
خاک محل استخر باید آزمایش شده و میزان مقاومت خاک و وجود آبهای زیرزمینی نیز بررسی شود. پس از اطمینان از شرایط زمین، سطح حفاریشده باید کاملاً صاف و هموار باشد و هیچگونه پستی و بلندی نداشته باشد.
برای ایجاد سطحی نرم و یکنواخت، معمولاً از شن استفاده میشود. همچنین دقت لازم باید به کار رود تا سطح زمین شیبدار یا کج نباشد.
در ادامه فرآیند ساخت، لولههای مخصوص سیستم تصفیه و گرمایش آب نصب میشوند. جنس کاسه استخر ممکن است از بتن، فلز یا فایبرگلاس باشد:
سپس، میلگردها با اندازههای دقیق در محل قرار میگیرند و مراحل بنایی آغاز میشود. در این مرحله، دیوارههای استخر ساخته میشوند. اندازه لولهها نیز بر اساس ظرفیت و حجم آب مورد نیاز استخر تخمین زده میشود.
ایمنی الکتریکی در ساخت استخر بتنی
برای حفاظت از شناگران و ایمنی استفاده از سیستمهای برقی استخر، رعایت موارد زیر الزامی است:
سیمکشی زیرزمینی و نصب پریزهای برق برای تأمین روشنایی و پشتیبانی پمپهای آب ضروری است. فاصله استاندارد تجهیزات برقی تا لایه داخلی استخر حداقل ۳ متر و در صورت استفاده از سیستم رله زمین، حدود ۱.۵ متر است. همچنین نصب پنل قطعکننده جریان برق بهعنوان سیستم پشتیبان برای جلوگیری از بار اضافی الزامی است.
دیوارهها و کف استخر باید بهدرستی عایقکاری شوند. این عایقکاری معمولاً با استفاده از لایههایی از جنس استیل انجام میشود که به آن آببندی استخر گفته میشود. استفاده از قیر و ایزوگام توصیه نمیشود؛ زیرا برای استخرهای بتنی مناسب نیست و ممکن است در بلندمدت مشکلساز شود.
پس از پایان مراحل ساخت، استخر کاملاً تمیز و با آب پر میشود. در این مرحله، مواد شیمیایی مانند کلر، اسید موراتیک و تثبیتکنندهها به آب افزوده میشوند تا کیفیت و شفافیت آن تضمین گردد.
سیستم تصفیه آب باید برای نخستین بار بهمدت تقریبی ۲۴ ساعت بهطور مداوم روشن باشد تا آب به سطح مناسب پاکی برسد. در این مدت، حدود ۹۹٪ از حجم آب در گردش قرار میگیرد. سطح آب استخر معمولاً حاوی آلودگیهایی نظیر روغن بدن، عرق و سلولهای مرده پوست است؛ به همین دلیل، سیستم تصفیه باید حداقل ۷۰٪ از حجم آب را جذب و تصفیه کند.
سرعت مناسب عملکرد پمپ تصفیه، تأثیر مستقیمی بر کارایی آن دارد.
تنظیم دمای آب
دمای استاندارد آب استخر باید بین ۲۷ تا ۳۰ درجه سانتیگراد تنظیم شود. دمای بیش از حد بالا میتواند به ساختار استخر و لایههای داخلی آن آسیب بزند. همچنین دمای بالا ممکن است موجب خشکشدن و شکنندگی پلیمرها و در نتیجه تخریب لایههای داخلی شود.
پس از اتمام حفاری محل استخر و اجرای لولهکشی، لازم است استخر با آب پر شود تا محلهای نشت احتمالی مشخص و برطرف گردد. در این مرحله، بازرسان برق با بررسی سیستم، کد ایمنی برق را ارائه میدهند تا از رعایت استانداردهای ایمنی اطمینان حاصل شود.
هموار بودن سطح بتن یکی از نکات مهم در کنترل کیفیت است؛ سطح باید فاقد پستی و بلندی یا شیب غیرمجاز باشد. همچنین، صفحات تقویتی استیل که در دیوارههای استخر نصب میشوند، باید از نظر استحکام و کیفیت بررسی شوند تا از هرگونه نگرانی در خصوص ضعف سازهای جلوگیری شود.
توسعه و بهبود روشهای تولید و ساخت استخرهای شنا همچنان ادامه دارد. استخرهای روی زمین بهواسطه استفاده از متریال سبکتر، نصب آسانتری دارند. مواد جدیدی مانند لمینت به بازار معرفی شدند که برخلاف برخی مواد قدیمیتر، هرگز دچار ترک نمیشوند، گرچه احتمال نشت آب در آنها همچنان وجود دارد.
در طراحیهای جدید، فیبر نوری بهعنوان جایگزینی برای سیستمهای سنتی روشنایی الکتریکی، در بخش زیرین استخرها بهکار گرفته میشود. این فناوری، ایمنتر است و در مصرف انرژی نیز مؤثرتر است.
همچنین سیستمهای استخرهای پیشساخته بهگونهای طراحی میشوند که قابلیت نصب آسان در محیطهای مسکونی را داشته باشند؛ این نوع استخرها انتخابی مناسب برای کسانی هستند که بهدنبال اجرای سریع، ساده و کمهزینه هستند.
هیچ چیز به اندازه ساخت یک استخر نمیتواند برتری و ارزش یک ویلا را نسبت به سایر ویلاها افزایش دهد. اگرچه احداث استخر ممکن است در ابتدا کاری دشوار به نظر برسد، اما در صورتی که امکانات، محدودیتها و شرایط خود را بهدرستی بشناسید، این روند بسیار سادهتر و قابلبرنامهریزی خواهد شد.
یادم میآید زمانی از مادرم درباره ساخت استخر پرسیدم؛ هرگز نگاهش را فراموش نمیکنم. من نوجوان بودم و دوست داشتم یک استخر شخصی در حیاط خانهمان داشته باشیم تا همیشه بتوانم آبتنی کنم. اما مادرم طوری نگاهم کرد که انگار از او یک سکوی فرود هلیکوپتر خواستهام! با ناراحتی گفت:
برو بیرون و اطراف خانه قدم بزن، ببین چند نفر از همسایهها استخر دارند؟
آن زمان، استخرهای روی زمین محبوبتر بودند و استخرهای که گودبرداری میشدند، بسیار کم بودند. در محله ما، تنها یک استخر داخلزمینی وجود داشت، اما امروز اوضاع کاملاً متفاوت است.
طبق اعلام انجمن حرفهای استخر و جکوزی آمریکا، در حال حاضر نزدیک به ۵ میلیون استخر داخل زمین در ایالات متحده وجود دارد و هر سال بین ۱۷۵,۰۰۰ تا ۲۰۰,۰۰۰ استخر جدید ساخته میشود.
حدود دو سال پیش از تصمیم برای ساخت استخر، شروع به تحقیق کردم. برای تمرین شیرجه به یک استخر مناسب نیاز داشتم، بنابراین با پیمانکاران تماس گرفتم، قیمت گرفتم، و حتی با بانک برای دریافت وام صحبت کردم.
یکی از سازندگان برای بازدید آمد. حیاط را بررسی میکرد، گاهی میایستاد، به زمین ضربه میزد و سر تکان میداد. انگار نشانهی خوبی نبود. گفت:
خب، میتونیم اینجا استخر بزنیم، اما کار سادهای نیست.
مشخص شد که یک سنگ سخت و نسبتاً بزرگ زیر حیاط قرار دارد. بدون انفجار دینامیتی امکان حفر زمین وجود نداشت. با چند همسایه تماس گرفتم و فهمیدم آنها هم برای ساخت استخر مجبور به انفجار شده بودند! تازه متوجه شدم که نصب حصار حفاظتی اطراف استخر، نیاز به مجوز قانونی دارد.
یکی از همسایهها گفت که فقط برای حصارکشی حدود ۱۲,۵۰۰ دلار هزینه کرده است. با توجه به اندازه کوچکتر حیاطش نسبت به خانه ما، او میتوانست کمتر از ۱۰,۰۰۰ دلار خرج کند. پیمانکار آنها بابت حفاری سخت و وجود سنگها مبلغ بیشتری دریافت کرده بود. رویای من با کمبود بودجه و چالشهای اجرایی روبهرو شده بود.
موفق شدم دوست و همسایهام را برای ساخت استخر متقاعد کنم. از آنجا که نمیخواستم ضرر کنم، احساس کردم مسئولم که به او کمک کنم تا هر دوی ما به رویای استخر شخصی خود برسیم. اکنون، نتیجه تحقیقاتم را در قالب ۶ مرحله اصلی احداث استخر ارائه میدهم:
استخرهای بتنی را میتوان به هر شکل و اندازهای ساخت. بتن با استفاده از دستگاههای شاتکریت یا گانیت بر روی دیوارههای فلزی پاشیده میشود. پس از خشکشدن، سطح آن رنگآمیزی و کاشیکاری میگردد.
نوع دیگری از استخر بتنی به نام بتن سازهای وجود دارد که بیشتر در زمینهای شیبدار استفاده میشود. ساخت این نوع استخر طولانیتر است اما بادوامترین و مقاومترین نوع استخر به شمار میرود و عمر آن میتواند بیش از ۱۰۰ سال باشد. مزیت بزرگ استخرهای بتنی، قابلیت بازسازی و توسعه آنها در آینده است.
این نوع استخر از یک پوشش نرم و قابلانعطاف ساخته میشود که در داخل گودال نصب و به دیوارههایی از جنس استیل، آلومینیوم یا پلیمر ضد فساد متصل میشود. بیشتر استخرهای وینیلی به شکل مستطیل هستند، اما امکان سفارش شکلهای خاص نیز وجود دارد.
نصب آن بین ۱ تا ۳ هفته زمان میبرد. با این حال، باید مراقب اشیاء نوکتیز، حیوانات خانگی و اسباببازیها باشید. زیرا پوشش وینیلی نسبتاً حساس است و ممکن است پاره شود.
استخرهای فایبرگلاس بهصورت آماده و در قالب یک کاسه بزرگ در کارخانه تولید میشوند. این استخرها با جرثقیل در محل نصب میگردند و تنها ۳ تا ۵ روز برای اجرا زمان نیاز دارند.
جنس فایبرگلاس نرم، مقاوم در برابر لکه و جلبک، و بدون منفذ است. به همین دلیل، مواد شیمیایی کمتری برای تصفیه نیاز دارد. البته استخرهای فایبرگلاس به دلیل محدودیت در حملونقل، در اندازههای کوچکتر نیز تولید میشوند. برای جابهجایی آنها نیاز به کامیونهای ۱۸ چرخ و فضای کافی برای تخلیه در حیاط وجود دارد.
هر سه نوع استخر (بتنی، وینیلی، فایبرگلاس) در سراسر کشور در دسترس هستند. اما هر منطقه ویژگیهای خاص خود را دارد:
در مناطق سردسیر، استخرهای وینیلی و فایبرگلاس به دلیل انعطافپذیری بالا عملکرد بهتری دارند. در برابر انبساط و انقباض زمستان مقاومتر هستند.
مناطق گرمسیری و جنوبی، استخرهای فایبرگلاس بهدلیل مقاومت در برابر حرارت، طرفداران بیشتری دارند.
اگر مطمئن نیستید کدام نوع استخر مناسب شماست، با همسایگان، پیمانکاران و فروشندگان مشورت کنید و نظرات مشتریان در اینترنت را بخوانید. تجربه دیگران راهنمای خوبی برای تصمیمگیری بهتر است.
خیلی سخت است که بگوییم چقدر باید بابت هزینه ساخت استخر پرداخت کرد. تنوع قیمت به شرایط مختلفی بستگی دارد؛ نوع استخر، شرایط خاک، سیستم گردش آب و هوا، تجهیزات، و صد البته ابعاد و شکل استخر، همگی در این مورد دخیل هستند. حتی ساخت استخر در مناطق سردسیر نیز میتواند هزینه را افزایش دهد. رکود بازار کار پیمانکاران و همچنین نوسانات قیمت ارز نیز باعث این تغییرات میشود.
بهطور کلی، استخرهای بتنی گرانقیمتتر هستند. بعد از آن استخرهای وینیلی، و در نهایت مدلهای فایبرگلاس قرار دارند.
در حال حاضر، یعنی در سال ۱۴۰۴، هزینه ساخت یک استخر بتنی همراه با تجهیزات، بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان است. البته این قیمت برای ابعاد ۴ در ۸ متر و ارتفاع ۱٫۵ متر در نظر گرفته میشود. این مبلغ شامل سیستم تصفیه آب، پر کردن آب، چراغهای زیر آب و سنگهای لبه استخر است. این رقم شامل هزینههای حصارکشی، محوطهسازی و دیگر اقلام جانبی نمیشود. در واقع، این قیمت صرفاً مربوط به ساخت کامل خود استخر است.
شما باید تلاش کنید تا هزینهای معقول برای ساخت استخری با کیفیت مناسب در نظر بگیرید. نباید در آینده مجبور شوید برای نگهداری استخر خود هزینههای گزاف بپردازید. این اشتباه باعث میشود فقط چند ماه در سال بتوانید از استخر استفاده کنید و در بقیه زمانها درگیر تعمیرات باشید.
بررسی ناحیهبندی صحیح یکی از موضوعات مهم در ساخت و ساز استخرهای زمینی است. ساخت استخر نیازمند دریافت مجوزهایی است که اخذ آنها الزامی است. در واقع با دریافت این مجوزها، اجازه قانونی برای ساخت استخر در بخش مربوطه از ویلای خود دریافت میکنید. قوانین ساخت و ناحیهبندی استخرها از منطقهای به منطقه دیگر متفاوت است. چرا که بررسی برخی موانع، از چاه فاضلاب گرفته تا نحوه احداث استخر، ممکن است بسیار زمانبر باشد.
در حقیقت، شما فقط یک استخر میخواهید، اما باید بررسی کنید که آیا مجوز ساخت آن در منطقهتان بلامانع است یا نه.
در ساخت استخر، باید دیوارههای آن را نیز در نظر داشت. ممکن است این دیوارها تا جایی در زمین فرو روند که به سطح آبهای منطقه آسیب برسانند. مثلاً در مناطق شمالی کشور و در ویلاسازیهای نزدیک خط ساحلی، بهسادگی مجوز ساخت استخرهای عمیق داده نمیشود؛ زیرا ممکن است خاک حیاط همسایه کناری را سست کند. در برخی شهرکها مانند خزرشهر نیز سیستم دفع فاضلاب و انبار آبهای زیرزمینی خاصی وجود دارد که دقیقاً زیر هر ویلا است و نیاز به تخلیه دورهای دارند.
اگر کودک یا خردسال در خانه دارید، حتماً روی تمامی درهای منتهی به استخر آلارم نصب کنید. همچنین باید پوشش ایمنی مناسب دور استخر را در نظر بگیرید. استفاده از روکش مقاوم یا حتی ساخت یک محفظه آکاردئونی-ریلی برای استخر پیشنهاد میشود. در استخرهایی که از سطح زمین بالاتر هستند، حتماً نردبان را از محل دور کنید تا کودک نتواند به داخل استخر دسترسی پیدا کند.
انتخاب محل مناسب برای ساخت استخر، حتی مهمتر از خود استخر است. یک سازنده مجرب میتواند بهترین نقطه از ویلا را برای احداث استخر آمادهسازی کند.
5. انتخاب سیستم گردش آب استخر
سیستم گردش آب استخر با هدف حفظ شفافیت و پاکیزگی آب طراحی میشود. این سیستم برای عملکرد مؤثر خود، سه عمل مهم را بهطور همزمان انجام میدهد: تصفیه آب، پاکسازی و گردش (سیرکولاسیون) آب.
قلب تپنده این سیستم، پمپ تصفیه است. پمپ، آب کف استخر را مکش میکند و آن را بهسمت سطح و سپس به سیستم تصفیه هدایت میکند. این فرآیند بهوسیله فشار انجام میگیرد و پس از تصفیه، آب مجدداً به داخل استخر بازمیگردد و در آن به گردش درمیآید.
همانطور که اشاره شد، انواع پمپ تصفیه آب استخرها در سه نوع کلی دستهبندی میشوند:
هر یک از این سیستمها، در صورت نصب صحیح و نگهداری مناسب، عملکرد بسیار مطلوبی دارند. انتخاب نوع مناسب دستگاه، بسته به نیاز شما، حجم استخر، بودجه و شرایط محیطی متفاوت است. در این مسیر، یک سازنده یا پیمانکار باتجربه استخر میتواند شما را در انتخاب بهترین گزینه راهنمایی کند.
ژنراتور کلر، مرحله نهایی پاکسازی آب استخر را بر عهده دارد. این سیستم، بهجای افزودن مستقیم کلر به آب، نمک را به کلر تبدیل میکند و به این صورت، فرآیند ضدعفونی انجام میگیرد. برخلاف باور عمومی، استفاده از ژنراتور کلر باعث شوری محسوس در آب استخر نمیشود و آب همچنان قابل استفاده برای شناگران باقی میماند.
نکتهای مهم در مورد افزودن مواد شیمیایی به آب استخر
پیش از افزودن خودسرانه مواد شیمیایی به آب استخر، بهتر است آب استخر را آزمایش کنید. مقداری از آب را بهعنوان نمونه برای آزمایش به لابراتوار تخصصی استخر در شهر خود ببرید یا خودتان اقدام کنید: pH باید بین ۷.۲ تا ۷.۸ و میزان قلیائیت بین ۸۰ تا ۱۲۰ قسمت در میلیون باشد. در گرمترین روزهای تابستان، چندین بار در هفته آب استخر را بررسی کنید. حفظ تعادل آب، بهترین روش برای کنترل مصرف ضدعفونیکنندهها است.
همانطور که پیشتر گفته شد، ممکن است هزینه واقعی یک استخر به اندازه هزینه ساخت دو استخر تمام شود. زیرا برای پر کردن یک استخر درونزمینی، به آب بیشتری نیاز است. همچنین به فضاسازی، خرید تجهیزات جانبی، سرمایهگذاری و نگهداری احتیاج دارید.
در اینجا به مواردی اشاره میشود که تنها شامل هزینه ساخت استخر نمیشوند:
نورپردازی بیرونی، فضاسازی، مسیرها، تراس اختصاصی، حصارکشی، پاسیو. صفحه نمایش برای حفظ حریم خصوصی، جکوزی، سیستم صوتی فضای باز، کیت تست آب، سایهبان. مبلمان پاسیو، انبار، تجهیزات سرگرمی داخل استخر، سیستمهای الکترونیکی فضای باز و خط تلفن برای هشدارهای احتمالی.
لزومی به تهیه تمام این موارد نیست، اما هنگام برآورد بودجه ساخت استخر، در نظر گرفتن آنها اهمیت دارد.
سه مدل استخر در چند مرحله با هم مقایسه میشوند تا مزایا، معایب، دوام، طول عمر، و نگهداری آنها روشن شود و انتخاب راحتتری داشته باشید.
اکثر استخرهای بتنی به روش گانیت ساخته میشوند. در این روش، بتن از طریق شلنگ بهصورت فشرده روی دیواره پاشیده میشود. این نوع استخر در اندازه و شکل دلخواه و متناسب با فضای موجود قابل ساخت است.
مزایا:
معایب:
زمانی که قصد ساخت انواع استخرهای درونزمینی را دارید، هر مدل با مشکلات خاص خود همراه است. بهعنوان مثال، استخرهای وینیلی دوام کوتاهمدتی دارند، مدلهای فایبرگلاس محدودیتهایی در اندازه و عمق دارند و استخرهای بتنی نیز چالشهای خاص خود را دارند. در این مطلب به پنج مشکل اصلی استخرهای بتنی میپردازیم که قبل از ساخت باید به آنها توجه کنید.
با وجود این مشکلات، استخر بتنی مزایای خاص خود را دارد و بهعنوان یک گزینه انعطافپذیر و مناسب برای ساخت در فضای پشتی منزل شناخته میشود.
هر ۳ تا ۵ سال باید با مواد اسیدی شسته شود. این کار باکتریها را از بین میبرد و سطح استخر را تمیز میکند. پس از آن، میزان pH آب باید تنظیم شود، زیرا pH بالا کارایی کلر را کاهش میدهد.
این نوع استخر کمتر رایج است و برای افرادی با بودجه پایین مناسب است. مانند استخرهای بتنی به نگهداری زیادی نیاز ندارد و برای استفاده موقت گزینه خوبی است.
مزایا:
معایب:
استخر فایبرگلاس جزو استخرهای مدرن و جدید بازار به شمار میرود. البته سالیان درازی است که عرضه میشوند، اما تنها در چند سال اخیر محبوب و شناخته شدهاند. برخلاف دیگر مدلهای استخر، استخر فایبرگلاسی بهصورت آماده تولید میشود. مواد سازنده آن از جنس فایبرگلاس است و پیشساخته میباشد. هنگام نصب، اجزای آن مونتاژ نمیشوند، بلکه استخر بهصورت کامل در محل حفاریشده قرار داده میشود.
مزایا:
معایب:
نکته مهم در مورد اسیدشویی استخرهای فایبرگلاسی و وینیلی
توجه داشته باشید که استفاده از اسید در استخرهای وینیلی و فایبرگلاسی مجاز نیست. میزان pH در این استخرها بالاست و استفاده از اسید میتواند موجب افزایش بیشتر pH آب شود. اسید بهعنوان یک حلال عمل کرده و باعث حل شدن ترکیبات بدنه این استخرها در آب میشود؛ در نتیجه، به ساختار آنها آسیب وارد میکند.
استخر بتنی:
دوره استفاده از پوششهای سنتی و سیمانی در استخرهای بتنی به پایان رسیده است. این نوع پوششها، که پیشتر در طراحی داخلی استخر استفاده میشدند، معایبی نیز داشتند. امروزه استفاده از پوششهای سنگریزهای خاص، بهعنوان جایگزینی مناسب برای کف استخر، رواج یافته است. این پوشش معمولاً پس از پایان مرحله سیمانکاری اجرا میشود و لایهای از سنگریزه روی سطح سیمان قرار میگیرد. با اجرای صحیح و اصولی، استخر بتنی میتواند حدود ۲۰ سال بدون مشکل مورد استفاده قرار گیرد.
استخر وینیلی:
با وضع مقررات جهانی در خصوص استفاده از پلاستیک، تولید پلاستیکهای نازکتر و زیستتخریبپذیر رواج یافته است. در ابتدا این نوع پلاستیکها کیفیت مطلوبی داشتند، اما به مرور زمان کیفیت آنها نسبت به گذشته کاهش یافته است. در حال حاضر، عمر مفید استخرهای وینیلی حداکثر ۱۰ سال برآورد میشود.
استخر فایبرگلاسی:
سطح داخلی استخرهای فایبرگلاسی از مادهای تزئینی و مطرحی تولید میشود که بسیار نرم و راحت است. بسیاری از این استخرها همچنان از همان ترکیبات اولیه استفاده میکنند. تحقیقات علمی نیز تأیید دارند که این پوششها دوام بالایی داشته و نیاز چندانی به تعمیر و نگهداری ندارند. در حال حاضر، طول عمر این استخرها حدود ۱۵ سال است.
استخر بتنی:
با وجود دوام بالای سطح سیمانی، تماس آن با بدن چندان دلپذیر نیست. وجود سنگریزه در کف استخر، سختی سطح را افزایش میدهد. به همین دلیل، این نوع استخر برای کودکان مناسب نیست و توصیه میشود هنگام استفاده از آن، افراد از پوشش مناسب برای پا استفاده کنند. برخی افراد که برای مدت طولانی در استخرهای بتنی عمومی شنا کردهاند، دچار آسیبهایی در ناحیه پا شدهاند.
استخر وینیلی:
سطح این استخرها فاقد خاصیت سایندگی است و از ابتدا سطحی مناسب برای شنا دارند. جنس پلاستیکی آنها بسیار نرم و راحت است و هیچگونه آسیبی به بدن وارد نمیکند.
استخر فایبرگلاسی:
همانطور که پیشتر اشاره شد، سطح این نوع استخر بسیار نرم و راحت است و تجربهای لذتبخش از شنا را برای کاربران فراهم میآورد.
استخر بتنی:
هزینه تعمیر استخرهای بتنی بسته به نوع خرابی متفاوت است. در ادامه به چند حالت متداول اشاره میشود:
۱. عایقبندی و مشکلات آببندی استخر
این نوع مشکلات را میتوان با استفاده از دستگاههای عیبیاب برطرف کرد. این دستگاهها توسط افراد متخصص و فنی، زیر آب و با استفاده از تجهیزات خاص مانند گوشیهای مخصوص، نقطه دقیق مشکل را شناسایی میکنند. پس از مشخص شدن محل نشت، آن بخش باید تخریب و مجدداً عایقکاری و آببندی شود.
روش دیگری نیز برای تعمیر وجود دارد که منطقی نیست؛ به این صورت که کل استخر را بهطور کامل مجدداً عایقبندی میکنند، که این روش بسیار پرهزینه است. بنابراین توصیه میشود از دستگاههای عیبیاب برای تعیین محل دقیق نشتی استفاده شود.
۲. فرسودگی استخر بتنی
فرسودگی استخر را میتوان به دو صورت بررسی کرد:
اگر استخر تنها دچار آسیب جزئی شود و با مرمتهایی مانند سیمانپاشی و رنگآمیزی قابل استفاده مجدد باشد، بهتر است این کار انجام شود.
اما اگر استخر نیاز به تخریب و بازسازی گسترده دارد، صرف هزینه برای تعمیر جزئی توصیه نمیشود. در این حالت، هزینههای مرمت ممکن است برابر یا حتی بیشتر از هزینه ساخت یک استخر جدید باشد.
چنانچه استخر به بازسازی کامل نیاز دارد، بهتر است آن را تخریب و از نو ساخته شود. با این کار، ظاهر استخر نیز نوسازی شده و در بسیاری از موارد، هزینه ساخت جدید کمتر از بازسازی استخرهای بسیار قدیمی خواهد بود.
در صورتی که محل تَرک مشخص باشد، باید آن بخش از استخر تخریب شود. البته باید بیش از قسمت آسیبدیده کنده شود. برای مثال، اگر ترک به اندازه یک وجب باشد، لازم است سه وجب از هر سمت آن تخریب شود. پس از آن، بتن مجدداً پاشیده شود و از چسب مخصوص کفسازی استخر استفاده میشود.
سپس نوبت به لایه نهایی یا سطح رویی میرسد. اگر از رنگ استفاده شده باشد، مشکل خاصی نیست و میتوان مجدداً رنگآمیزی کرد. اما اگر کف استخر کاشیکاری دارد، باید همان مدل کاشی پیدا شود یا از قبل موجود باشد. به همین دلیل، توصیه میشود سازندگان استخرهای ویلایی چند متر اضافهتر از همان مدل کاشی تهیه کنند، چرا که ممکن است بعداً تهیه آن مدل خاص امکانپذیر نباشد.
با توجه به دردسرهای ناشی از ترکخوردگی در استخر بتنی، شامل تخریب، مرمت کف، زیرسازی مجدد و کاشیکاری احتمالی، هزینه بازسازی چنین استخرهایی بالا خواهد بود.
استخر وینیلی
در مقایسه با استخرهای بتنی، تعمیر استخرهای وینیلی بسیار راحتتر و آسانتر است. زیرا بدنه آنها مانند استخرهای بتنی زبر و سخت نیست. این سختی یکی از معایب بدنه بتنی محسوب میشود، چون در فصل زمستان میتواند باعث ترکخوردگی شود. در مقابل، بدنه نرم استخر وینیلی مقاومت بیشتری در برابر سرمای شدید دارد.
هزینه تعمیر استخر وینیلی منطقی و نسبتاً پایین است. معمولاً همان قسمت آسیبدیده از بدنه ترمیم میشود و نیاز به تعمیر کلی وجود ندارد.
استخر فایبرگلاسی
نگهداری استخر فایبرگلاسی نسبت به دو مدل دیگر بسیار سادهتر و کمهزینهتر است. این استخرها کمتر به تعمیر نیاز دارند، نگهداری آنها ارزانتر است و میزان مواد شیمیایی مورد نیاز برای تنظیم آب باید با دقت بیشتری کنترل شود. این موضوع از بروز مشکلات جدی در تجهیزات جلوگیری میکند.
استخرهای فایبرگلاسی به زمان و هزینه نگهداری کمتری نیاز دارند. مصرف مواد ضدعفونیکننده در آنها پایینتر است، بنابراین نیاز به فیلترینگ کمتر و زمان نگهداری کمتری دارند. نیازی به سابیدن دیوارهها با فرچه نیست و میزان pH آب نیز افزایش نمییابد. در نتیجه، بر خلاف استخر بتنی، دغدغه تنظیم مداوم pH آب در این مدل وجود ندارد.
در حقیقت، احداث استخر پیش ساخته باعث نگرانی بسیاری از متقاضیان این نوع سرگرمی شده است. باید دانست که نیازی به هیچگونه عملیات ساختوساز یا راهاندازی پیچیده ندارد، چرا که این استخرها از پیش ساخته شده و تنها نیاز به نصب دارند.
برای احداث یک استخر پیشساخته، باید به فضای نصب آن دقت شود. این فضا نباید کوچک، تنگ و نامناسب باشد، چرا که پس از نصب و راهاندازی استخر، قطعاً نیاز به بازرسی و نظافت وجود خواهد داشت. همچنین، بیشتر مدلهای استخر پیشساخته دارای پمپ تصفیه آبی هستند که در خارج از بدنه استخر نصب میشوند و هر چند وقت یکبار نیاز به بازرسی و تعویض شن مخصوص یا فیلتر تصفیه دارند.
سطح زیر یا فضای احداث استخر باید تراز باشد یا حداقل دارای شیب ملایم باشد، زیرا فشار واردشده به پایههای استخر در صورت ناصافی میتواند باعث آسیب به بدنه یا پایهها شود. همچنین، این سطح نباید دارای ذرات برنده، سنگهای بزرگ شکسته، یا خاک سست باشد. بهتر است از سیمان نرمهکشیده، ماسهبادی، یا خاک کوبیدهشده استفاده شود تا سطحی صاف و یکدست ایجاد گردد.
اگر زمین شما صاف و هموار نیست، ابتدا باید آن را برای نصب استخر صاف و یکدست نمایید؛ چرا که این موضوع، یکی از شروط اساسی برای احداث استخر پیشساخته است. ناهمواری سطح زمین باعث میشود که یک سمت استخر پر از آب و سمت دیگر آن خالی بماند. عملکرد پمپ تصفیه دچار اختلال و در نهایت، باعث خرابی خواهد شد.
اگر سطح زمین برای نصب استخر دارای مشکل است، باید این موضوع را با نمایندگی استخر پیشساخته در میان بگذارید. در صورت نیاز، میتوانید از نصابهای تعیینشده برای زیرسازی استفاده کنید یا با راهنمایی از بخش فروش یا مشاوره، سطح زمین را اصلاح نمایید.
پس از آمادهسازی سطح زیرین استخر و ایجاد فضای مناسب نصب، اکنون میتوانید استخر را بهراحتی راهاندازی کنید. البته ذکر این نکته ضروری است که استفاده از متخصصان و نصابهای حرفهای شرکت پیشنهاد میشود، اما در صورتی که خریدار تمایلی نداشته باشد، میتواند استخر را بهصورت شخصی احداث نماید.
روش کلی این کار بسیار ساده است و شامل مراحلی بدون دردسر میباشد، فقط نیازمند دقت و تمیزکاری است تا استخر بدون آسیبدیدگی در محل مناسب نصب گردد.
محل نصب استخر پیشساخته را انتخاب نمایید.
اولین گام در نصب یک استخر پیشساخته، انتخاب محل مناسب برای قرار دادن آن است. استخر باید در محلی نصب شود که قابل مشاهده باشد تا بتوانید هنگام آبتنی و شنا، کودکان را زیر نظر داشته باشید. بهتر است آن را دور از درختان و گیاهان شلوغ نصب کنید. مکانی را انتخاب کنید که نور خورشید در طول روز به استخر بتابد تا آب آن گرمای متعادلی داشته باشد. همچنین، بهتر است محل مورد نظر به برق و آب دسترسی داشته باشد تا بتوان پمپ و سیستم فیلتر تصفیه را بهراحتی راهاندازی کرد.
دلایل متعددی وجود دارد که استخر پیش ساخته را به گزینهای مناسب تبدیل میکند. این استخرها در اندازهها و شکلهای متنوع، متناسب با بودجههای مختلف تولید میشوند. از مواد گوناگونی هستند و دارای کیفیت و کارایی بالایی هستند که میتوانند سالها سرگرمی فراهم کنند. از نظر ساختار کاملاً ایدهآلاند و تجهیزات لازم مانند سیستم تصفیه و فیلتر آب را دارند. این استخرها مانند استخرهای ساختهشده در زمین، کیفیت بالایی از آب را ارائه میدهند.
اگرچه برخی مدلها با حداقل هزینه ساخته شدهاند، اما ممکن است مشکلاتی مانند کارایی پایین فیلتر، تمیز نگهداشتن آب، جارو کردن کف استخر، نیاز به تعمیرات و مصرف مواد شیمیایی داشته باشند. در این مقاله قصد داریم بهطور مختصر درباره نحوه تمیز کردن، نگهداری و جلوگیری از تیرگی آب استخر توضیح دهیم. یکی از رایجترین مشکلاتی که مصرفکنندگان با آن مواجه میشوند، تیره شدن آب استخر به مرور زمان در حین استفاده است.
آیا استخرهای ساختهشده در زمین، هزینه نگهداری کمتری دارند؟
علاوه بر هزینه اسید برای شستوشوی استخرهای بتنی، بهطور کلی خدمات پاکسازی آنها بسیار گران است. به دلیل تنوع مدلها، بسیاری از آنها نیاز به نگهداری زیادی ندارند، اما این موضوع در مورد استخرهای فایبرگلاسی صدق نمیکند. معمولاً بسیاری از مصرفکنندگان، خودشان کار تمیزکاری را انجام میدهند.
آیا استخرهای ساختهشده در زمین راحتتر نصب میشوند؟
استخر بتنی: همانطور که گفته شد، روند نصب استخرهای بتنی از دهه ۱۹۵۰ تاکنون تغییر چندانی ندارد. میانگین زمان نصب حدود ۳ تا ۶ ماه است و برای نصب این مدل، نیاز به چندین کارگر وجود دارد. استخرهای بتنی بسیار جذاباند، اما نصب آنها سریع نیست.
استخر وینیلی: روند نصب این نوع استخر در ۳۰ سال گذشته تغییرات اندکی داشته است. نصب آن در مقایسه با استخرهای بتنی بسیار سادهتر است و زمان کمتری نیاز دارد. مراحل نصب شامل: حفاری زمین، نصب دیوارههای اولیه، بتنریزی روی دیوارههای داخلی. پوشاندن کف با سیمان یا بتن و در نهایت نصب لایه وینیل است. این لایهها باید محکم و دقیق کنار هم قرار گیرند و سپس استخر را پر از آب کنید. روند نصب معمولاً بین ۴ تا ۸ هفته به طول میانجامد.
استخر فایبرگلاسی: آیا روند نصب استخر فایبرگلاسی در طول سالها تکامل یافته است؟
در پاسخ باید گفت بله، کاملاً. ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که برای نصب آن، زمین را حدود ۳۵ تا ۴۵ سانتیمتر بزرگتر از اندازه خود استخر حفر میکنند تا بتوان دیوارههای آن را بهراحتی جایگذاری کرد. سپس تجهیزات آن نصب میشود و اطراف آن با شن و ماسه پر میشود. پس از آن، استخر را با آب پر میکنند. پس از این مرحله، نوبت به آمادهسازی محیط اطراف استخر میرسد. روند تکمیل پروژه یک استخر فایبرگلاسی حدود ۳ تا ۶ هفته به طول میانجامد.
کدام مدل استخر مقرونبهصرفهتر است؟
هزینه نصب استخرهای ساختهشده در داخل زمین بهطور نسبی در یک بازه مشخص قرار دارد. قیمت آنها به منطقهای که در آن زندگی میکنید بستگی دارد. مدلهای بتنی نسبت به دو نوع دیگر گرانتر هستند، زیرا نصب آنها نیازمند تجهیزات بیشتری است. در مرتبه بعد، استخرهای وینیلی قرار دارند که از نظر شیوه نصب مشابه استخرهای بتنیاند، اما در مرحله پایانی و جنس سطح با آنها تفاوت دارند. در نهایت، استخرهای فایبرگلاسی قرار میگیرند که قیمت پایینتری دارند؛ بنابراین با توجه به این کیفیت، مقرونبهصرفهتر هستند.
آیا استخرهای ساختهشده در زمین طرحهای متفاوتی دارند؟
استخر بتنی: از نظر شکل و اندازه انعطافپذیر هستند. اگر به استخری با عمق و پهنای زیاد یا با شکل دلخواه نیاز دارید، بهترین گزینه استخر بتنی است. این نوع قابلیت اجرای سایر ویژگیهای موردنظر شما را نیز دارد.
استخر وینیلی: این مدل نیز مانند استخر بتنی شکلپذیری بالایی دارد، هرچند اجرای طرحهای سفارشی در آن موجب افزایش هزینه نصب میشود.
استخر فایبرگلاسی: تنها ایراد این مدل، محدودیت در تنوع شکل و اندازه آن است، چراکه این استخرها از پیش در قالبهای مشخصی تولید میشوند و امکان سفارشیسازی آنها وجود ندارد. با این حال، اگر افراد طرح مورد نظر خود را در میان مدلهای موجود بیابند، بهدلیل نیاز کم به نگهداری، دوام بالا و زیبایی، بهسراغ این نوع استخر میروند.
آیا کیفیت ساخت استخرهای ساختهشده در زمین پیشرفت کرده است؟
استخرهای ساختهشده در زمین چه ویژگیهای دیگری دارند؟
آیا استخر ساختهشده در زمین تأثیر بسزایی در ارزش منزل دارد؟
اگر همواره به این فکر میکنید که ساخت استخر چه مزایا و ارزشی برای منزل دارد، باید بدانید که این کار در واقع نوعی سرمایهگذاری است که برای خود و خانوادهتان سودمند است و از هزینههای بالای تعطیلات نیز میکاهد. وجود یک استخر بتنی در منزل باعث افزایش ارزش آن میشود. اما استخر وینیلی ممکن است از نظر خریداران یک نکته منفی محسوب شود، بهخصوص اگر بیش از ۴ سال از آن استفاده شده باشد. در نهایت، استخرهای فایبرگلاسی که طی ۱۵ سال اخیر رواج یافتهاند، محصولاتی شناختهشده به حساب میآیند که به فضای پشتی منزل تعلق دارند و از نظر ارزشآفرینی با استخر بتنی مقایسه میشوند.
آیا این سه نوع استخر از نظر ساختاری مدرن هستند؟
کدام استخر را انتخاب میکنید؟
بعد از خواندن تمام مزایا و معایب هر نوع استخر و با در نظر گرفتن بودجه، اکنون زمان تصمیمگیری نهایی است. امیدواریم این مقاله شما را در مسیر انتخاب کمک کرده باشد. اگر بهدنبال استخری ساده برای استفاده یک یا دو فصل در سال هستید و نمیخواهید هزینه زیادی صرف کنید، پیشنهاد ویژه ما استخر رویزمینی است. اگر استخری نصبشده در زمین میخواهید که بهطور موقت قابل استفاده باشد، استخر وینیلی را در نظر بگیرید. و در نهایت، اگر به استخری بزرگتر و دائمی نیاز دارید، استخر فایبرگلاسی یا بتنی را در اولویت خود قرار دهید.
استخرهای فایبرگلاسی از پیش در کارخانه تولید میشوند و در محل موردنظر نصب میگردند. در شکلها و اندازههای متنوع قابل دسترسیاند. این مدلها در ابعاد دلخواه مشتری تولید و با فضای مورد نظر تطبیق میشوند. اجزای مورد نیاز برای ساخت آنها بسیار متنوع است. طراحی و انعطافپذیری در کنار هم ترکیب میشوند تا با تنوعی که در بازار برای استخرهای رویزمینی وجود دارد، هماهنگ شوند. فرایند تولید آن بهگونهای است که با وجود سهولت در ساخت، استحکام و پایداری آن حفظ میشود.
استخر رویزمین لایهای بیرونی از ورق فلزی دارد که به شکل دایره یا بیضی است. تقویت و تثبیت محل قرارگیری و دیوارهها در استحکام آن تأثیر بسیاری دارد. در نهایت، اجزای متنوع این مجموعه ممکن است شامل نردههایی در بالا یا پایین باشد که دیواره محصول را پوشش میدهد.